হৃদয়ৰ শুশ্ৰূষা - হিমাশ্ৰী বৰা

সাধু একোটাহঁত চৌপাশে পিয়াপি দি ফুৰে ; 

কানি-কাপোৰ ক'লা হোৱালৈ 

আমাৰ খাপপিটি থাকিবৰ আহৰি ক'ত ?

লুণীয়া পানীয়ে জলক্-টপক্ লগাওঁতে

বন্ধু,তুমি বুকুখন পাতি দিলা;হাতত হাত থ'লা।

ৰঙা ফিটাৰ বিৱৰ্তনত দুয়োৰে এতিয়া ৰূপালী চুলিৰ মায়া ।

চকুৰ ভ্ৰমক পিছে কি বোলা হ'ব ?

পূৰ্ণিমাৰ জোনৰ সৌন্দৰ্য যেতিয়া আঁউসীৰ এন্ধাৰে গিলি থ'ব !

চম্পাৱতী বাচিল,লাগীৰ জীয়েকৰ যি দশা !

নিঃসাৰ সপোনত হাবুডুবু খোৱা উদং,উৰুঙা ।

ষ্টেনবাৰ্গৰ ত্ৰিকোণীয় সূত্ৰ ধৰি মই হামৰাও কাঢ়ি ফুৰিছোঁ

আপুনি বুদ্ধই কোৱা ভালপোৱা আৰু ভাললগাৰ মাজৰ পাৰ্থক্য প্ৰতিষ্ঠাত ব্যস্ত

বাদানুবাদৰ অন্তত মই ক'লোঁ  - 'প্ৰেম'

আপুনি তাক নাম দিলে - 'হৃদয়ৰ শুশ্ৰূষা'।