বিশ্বাস - হিমাশ্ৰী বৰা

মূৰ দোঁৱাই জপাই অনা দুচকুৰ ভংগীত

আমি মেলি দিওঁ বিশ্বাসৰ নাও

সমস্যাই বুৰাই , যন্ত্ৰণাই কোবাই

অচিন পাৰঘাটত কোন নাৱৰীয়াৰ নামৰ সুৰে বুকু মোৰ কঁপায় ?

আমি নোৱাৰিলোঁ বুকুত হাত থৈ ক'ব

- তেজৰ নদী এদিন তৰাং হ'ব ।

আমি নোৱাৰিলোঁ চকুৱে চকুৱে চাব

- সত্যৰ ছায়াশ্ৰয়তহে সাহসো লব্ধ ।

কাহানিও শিৰনত নকৰা মানুহজনৰ সলিল সমাধি

তেওঁৰ চাগৈ ভাৱিবৰে নহ'ল আহৰি

ঘাতকেৰে যে ভৰি আছে পৃথিৱী

শান্তিৰ পিয়াহত আতুৰ ৰুগ্ন ধৰিত্ৰী ।

বিশ্বাসৰ আদৰতে গছ হোৱাৰ মায়া জাগে

বিশ্বাসৰ আতিথ্যতে ন-বৌৰ কঁপালৰ ৰঙা বেলি জিলিকিছে

হেনা-হুঁচা সংশ্লেষণৰ কেৰোণীয়া ফল

প্ৰত্যয় ভঙা প্ৰণয়ৰ পৰিণতিহে আচল ।